25-01-17

JENI SPOTA C.: DICEY FABULOUS CARNIVAL

Maestà_di_simone_martini,_siena_palazzo_pubblico_1315-1321.jpg

 

Jeni Spota C. (1982) leeft en werkt in New York. Master of Fine Arts in het Art Institute in Chicago, 2007.
Deze jonge kunstenares stelde in 2016 ten toon bij de kunstgallerie Brennan & Griffin NY met als titel: ‘Dicey Fabulous Carnival’ ‘Een gevaarlijk fabelachtig carnaval’.
Uitgangspunt, of inspiratiebron, was de architectuur van Simone Martini’s fresco ‘Maesta’ van 1315 in Sienna, naast bewerkt metaalwerk  en emailles van de Ottoniaanse periode en Mikhail Baktin’s theorieën omtrent de functie van carnaval in de Rennissance-maatschappij.

fc6d415ecc0dd828947b449820e4d5f3.jpg

Haar eigen werk respecteert dezelfde setting: een moeder met kind centraal en daarrond allerlei ‘heilige’ figuren.

‘The central form of each work is a throned woman holding a child, a reference to the Madonna and child motif employed in many Renaissance-era works, and what the artist refers to as the "universal mother" figure. Amassed around the central figure are mystical beings that take the form of ancestral ghosts, carnies, mimes and witches.  Similarly, the portraits housed in the friezes that border many of the works replace religious luminaries with costumed and disguised figures, both comical and grotesque, mysterious and spectral.  Scenes both macabre and reverent, envision the implosion of the dream world and physical world into an unknown realm existing before birth and after death.’

 

c78f8a54969e01ad5b7e0c431ddf968c.jpg

 


De tentoonstelling vond plaats met en rond carnaval 2016.

'During Carnival, participants embrace the reversal of social roles and norms by embodying the dark side of human nature and bring to light the underbelly of society through syncretic pageantry. With it comes Winter’s passage to Spring, the promise of fertility, and the transition from darkness to lightness.' 

Eén van de bezoekers beschrijft ‘het aroma’, the pungent smell’ van de dik opgebrachte lood-olie.
 Haar werk heeft duidelijke reminiscenties met de Gotische drang naar realisme’.
Kijk naar onze vorige bijdrage en je merkt dat het bijna onzegbare, eigen aan de 11de-12de eeuw hier zeker een element van haar inspiratie is geweest. De kunstenares kent deze periode, legt bewust vergelijkingen:
…these versions feel at once familiar yet totally fresh, a reminder of the deeply embedded way art history has taught us to view certain compositional forms with reverence..'

Maakten de oorspronkelijke werken duidelijk afbeeldingen waarin je bijvoorbeeldc Matheus, Marcus en Lucas kon herkennen, Spota daarentegen…
‘…gives us a ragtag band of casually drawn visages onto with viewers might project the quasi-mystics, authors, film directors, politcal candidates, and musicians who attract such cultish fervor in this day and age.’

 

939a6e20d64b2b833c963ddb20353ec8.jpg


Je kunt deze werken ‘voelen’, althans zeker ‘rieken’, maar je ziet ze ook bewegen: de al-moeder of ze nu de aarde is verenigd met de hemel, of de moeder van de Verlosser, ze hebben het iconische van het heilige verlaten, en net zoals bv. bij de Intocht van Jezus in Brussel van James Ensor, worden ze innerlijke verbeeldingen van onze ‘gewoonste’ kant, onze alledaagsheid die niet vaak als uitgangspunt voor de kunst dienstbaar is, maar die geen hoger denkwerk nodig heeft om begrepen te worden.
We staan met zijn allen rond de moeder-met-kind en we hopen dat na het gevaarlijk dwaze carnaval eindelijk de lente komt en de donkere dagen oplossen in een lang verwachte nieuwe wereld.

b7256c42c1a7cdf7ec8de37c51b9f553.jpg

17:36 Gepost door indestilte

De commentaren zijn gesloten.